Nikołaj Nikołajewicz Szkodunowicz (ros. Николай Николаевич Шкодунович, ur. w Twerze, zm. 19 października 1964 pod Belgradem) – radziecki dowódca wojskowy, generał-lejtnant.
Życiorys W maju 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, uczestnik wojny domowej w Rosji na Froncie Południowym, później pomocnik komisarza pułku. 1921-1926 komendant sztabu dywizji strzeleckiej, 1927 ukończył kurs „Wystrieł”, a 1931 kursy doskonalące dla wyższego dowództwa. W latach 1927–1930 dowódca batalionu, szef sztabu pułku strzeleckiego, dowódca batalionu szkolnego. Od 1931 komisarz pułku strzeleckiego, od 1937 szef sztabu dywizji strzeleckiej, VII 1938 aresztowany przez NKWD, I 1940 zwolniony. I 1940 – VII 1941 zastępca komendanta Kujbyszewskiej Szkoły Broni Pancernej ds. szkolenia, 25 XII 1941 – 10 XI 1942 dowódca 58 Dywizji Strzeleckiej, od IV 1942 na froncie wojny z Niemcami, odegrał dużą rolę w wyzwalaniu z niemieckiej okupacji obwodu kałuskiego. W 1943 dowódca 233 Dywizji Strzeleckiej, 1943–1945 dowódca 68 Korpusu Strzeleckiego, walczył na 3 Froncie Ukraińskim od momentu jego utworzenia, biorąc udział we wszystkich bitwach na nim;