Jisra’el Rokach (hebr. ישראל רוקח, ang. Israel Rokach, ur. 31 grudnia 1886 w Newe Cedek, wówczas części Jafy, zm. 13 września 1959 w Tel Awiwie) – izraelski inżynier i polityk, wieloletni burmistrz Tel Awiwu, członek Knesetu z ramienia Ogólnych Syjonistów, minister spraw wewnętrznych Izraela w latach 1952-1955.
Życiorys Urodził się jako jedno z pięciorga dzieci Szimona i Racheli Rokach w rodzinie osiadłej już od kilku pokoleń w Palestynie, choć wywodzącej się z Galicji. Miał dwóch braci Jicchaka i Josefa oraz dwie siostry Hannę i Miriam.
Uczył się w chederze, a potem w świeckiej szkole. Następnie kontynuował naukę w Szwajcarii, najpierw w szkole średniej w Lozannie, a potem – od 1915 roku – na Politechnice w Zurychu. W latach 1920–1922 mieszkał w Wielkiej Brytanii i pracował jako inżynier.
Od młodości związany z ruchem syjonistycznym, działacz społeczny i polityczny.
Był prezesem klubu sportowego Maccabi Tel Awiw.
Kariera polityczna Był działaczem ruchu syjonistycznego, a wolnym Izraelu partii Ogólni Syjoniści.
Od 1929 do 1936 roku był zastępcą burmistrza (za kadencji Meira Dizengoffa), a od 1936 do 1952 roku burmistrzem Tel Awiwu.