Na początku czerwca 1873 został mianowany starostą w Galicji i od tego roku do około 1876 sprawował stanowisko starosty c. k. powiatu niżańskiego. Równolegle w tym okresie był prezydującym C. K. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Nisku. Od około 1876 do końca życia sprawował urząd starosty c. k. powiatu mieleckiego. Od początku pracy w Mielcu do około 1883 analogicznie był prezydującym C. k. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Mielcu. Ponadto od około 1877 do końca życia był przewodniczącym C. K. Rady Szkolnej Okręgowej w Mielcu.
Uchwałą Rady Miasta Sanoka z 10 stycznia 1872, na wniosek burmistrza Sanoka Jana Okołowicza, nadano mu tytuł honorowego obywatela Sanoka „w dowód uznania prawości obywatelskiej i szczególnych zasług dla miasta położonych”. Pełnił funkcję przewodniczącego sanockiego wydziału miejscowego Pierwszego Powszechnego Stowarzyszenia Urzędników Monarchii Austro-Węgierskiej z siedzibą we Lwowie.
Zmarł w styczniu 1884. Był żonaty z Jadwigą, córką Wilhelma Poźniaka. Mieli syna Zygmunta Henryka (ur. 1870, uczeń i absolwent pierwszego rocznika sanockiego C. K. gimnazjum), córki Zofię Marię Klarę (ur. 1871) i Michalinę Marię Kazimierę (ur. 1877).