Od października 1917 roku pracował w Departamencie Gospodarki Społecznej Tymczasowej Rady Stanu, po czym po roku trafił do Ministerstwa Przemysłu i Handlu.

7 lipca 1919 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W wojsku pozostał do 12 listopada 1920 roku po czym powrócił do pracy w ministerstwie, a 1 maja 1921 roku przeszedł do Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej. Rok później, jako rządowy rzeczoznawca, był członkiem polskiej delegacji na Międzynarodowej Konferencji Pracy w Genewie. 1 lutego 1923 roku wygrał konkurs międzynarodowy na stanowisko zastępcy kierownika Sekcji Studiów Ogólnych Międzynarodowego Biura Pracy przy Lidze Narodów w Genewie i pracował na tym stanowisku przez trzyletni okres umowy. W połowie 1925 roku został pod pseudonimem Andrzej Topolski członkiem warszawskiej loży wolnomularskiej, która należała do Wielkiej Loży Narodowej Polski „Polacy Zjednoczeni” i wkrótce został jej przedstawicielem przy Międzynarodowym Stowarzyszeniu Mularskim w Genewie.

Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1925 w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.