W grudniu 1905 roku zachorował na gruźlicę. Na pewien czas zawiesił swoją działalność sportową i poddał się leczeniu. W lutym 1906 roku był już wiceprzewodniczącym lokalnej federacji strzeleckiej, jednak niebawem zrezygnował z funkcji prezydenta Sociedad Española de Football; była to jedna z przyczyn zamknięcia tego klubu na trzy lata. W połowie 1907 roku, kiedy był już zdrowy, przeniósł się do Sewilli. Cztery lata później wybrano go na przewodniczącego federacji strzeleckiej Kadyksu. W latach 1912–1914 był prezydentem klubu piłkarskiego z Sewilli.
Brał udział tylko w jednych igrzyskach olimpijskich – miały one miejsce w Antwerpii w 1920 roku. Jego nazwisko widnieje w wynikach dwóch konkurencji, obydwu drużynowych. Najwyższe miejsce (6. pozycja) zajął w drużynowym strzelaniu z pistoletu szybkostrzelnego. Niektóre źródła podają, że w zawodach tych uczestniczył Antonio Micó (zamiast Miró). W rzeczywistości Miró zastąpił Micó, który zrezygnował ze względu na chorobę dziecka. Miró był jedynym strzelcem hiszpańskim na tych igrzyskach, który był cywilem (pozostali byli zawodowymi żołnierzami).
W 1927 roku wybrano go do pełnienia funkcji wiceprezydenta Madrytu, otrzymał też mandat radnego tego miasta.