W 1946 zaangażował się w próbę reaktywacji Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. Był jednym z założycieli stowarzyszenia „Towarzystwo Domu Żołnierza Polskiego w Sanoku”, zarejestrowanego 12 marca 1946. od 1946 należał do komitetu sklepowego PSS w Sanoku Od 4 czerwca 1948 był członkiem Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych przy Prezydium MRN w Sanoku. W listopadzie 1956 został wybrany członkiem obwodowej komisji wyborczej nr 2 w Sanoku. W późniejszych został też członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Sanoku.
W okresie PRL był bezpartyjny. W Sanoku zamieszkiwał przy ulicy Emilii Plater 2. Czasowo też mieszkał w Katowicach przy ul. Brzozowej.
Z żoną Bronisławą z domu AlbertWedług innego źródła żoną majora Polityńskiego była Maria Emilia z domu Dietrich, od 1911 do 1914 członkini Drużyn Bartoszowych, w 1939 zamieszkująca przy ulicy Emilii Plater 2 w Sanoku. miał syna Mieczysława (ur. 1913, urzędnik prywatny, od 25 marca 1940 żonaty z Janiną Kirklewską, aresztowany przez Niemców 27 maja 1940 i osadzony w obozie Auschwitz-Birkenau), córki Zofię Bronisławę (ur. 1915, od 1937 zamężna z Michałem Dietrichem), Stefanię Kazimierę (ur. 1917, od 1938 zamężna z Tadeuszem Borczykiem). Zmarł 3Tu podano dzień śmierci 8 listopada 1977. .