Mitka, Metodyka oszacowania stopnia zagrożenia populacji roślin i ich siedlisk)., a liczebność populacji ma tendencję spadkową. Obecnie populacja obejmuje tylko bardzo mały obszar o powierzchni około ośmiu hektarów i składa się z nie więcej niż 200 osobników.
Głównymi zagrożeniami dla tego gatunku są coraz bardziej suche środowisko oraz ryzyko upadku z urwiska, gdzie występuje ta roślina. Monitorowanie stanu jego populacji jest trudne, ponieważ skały, na których rośnie są niestabilne i niebezpieczne.
Gatunek ten jest wymieniony w rozporządzeniu ministerialnym jako gatunek specjalnego interesu narodowego w ochronione Balearów. Nielegalne jest podejmowanie wszelkich działań, które mogłyby uszkodzić tę roślinę. E. margalidiana jest również wymieniona w załączniku I (zagrożony wyginięciem) dekretu 439/90, co gwarantuje mu ochronę w jego naturalnym środowisku. Ponadto jest również wymieniona w Atlasie Zagrożonej Flory Hiszpanii. Na arenie międzynarodowej roślina jest chroniona dzięki załącznikowi I konwencji berneńskiej oraz jako gatunek o znaczeniu priorytetowym w załącznikach II i IV dyrektywy siedliskowej.