Stanisław Hellman (ur. 25 marca 1869 w Wilnie, zm. po 1930) – polski działacz niepodległościowy i polityk, uczestnik Rewolucji 1905, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, poseł na Sejm Litwy Środkowej oraz na Sejm I kadencji w RP z ramienia PSL „Wyzwolenie” oraz Stronnictwa Chłopskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie producenta fortepianów. Początkowo uczył się w gimnazjum, jednak zmuszony był do przerwania edukacji, ze względu na konieczność pracy w warsztacie ojca. Od 17 roku życia prowadził nielegalną działalność niepodległościową - początkowo kolportował literaturę zakazaną przez władze rosyjskie. Następnie, w 1889 rozpoczął agitację socjalistyczną w kręgach robotników i rzemieślników. Był jednym z uczestników Rewolucji w 1905.
Po wygaśnięciu wydarzeń rewolucyjnych, został dzierżawcą majątku Falwicze niedaleko Święcian. Później prowadził własne gospodarstwo w okolicach Landwarowa. Na Wileńszczyźnie prowadził pracę oświatową. Był jednym z twórców pierwszego polskiego teatru w tych okolicach.