Julian Jaranowski (ur. 31 sierpnia 1922 w Karnowie, zm. 3 czerwca 1983 w Poznaniu) – polski profesor, hodowca roślin i genetyk.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, syn Stanisława. Gimnazjum i liceum ukończył w Nakle nad Notecią.
W czasie okupacji hitlerowskiej pracował jako robotnik rolny.
W 1947 zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1951 uzyskał tytuł magistra nauk agrotechnicznych z odznaczeniem. Już w czasie studiów otrzymał stanowisko w kierowanej przez prof. Stefana Barbackiego Katedrze Doświadczalnictwa Rolniczego i Biometrii. Pracował na uczelni od 1950 przechodząc kolejno wszystkie stopnie awansu. W 1955 doktoryzował się (praca pt. Wpływ terminu siewu i rozstawy roślin na cechy morfologiczne i fizjologiczne różnych gatunków odmian łubinu). W 1963 habilitował się, przedkładając pracę pt. Procesy zapłodnienia i rozwoju zarodków w rodzaju Lupinus (Torn)). Od 1969 był dyrektorem Instytutu Genetyki i Hodowli Roślin, a po reorganizacji - kierownikiem Katedry Genetyki i Hodowli Roślin (do śmierci w 1983). Pełnił także inne funkcje organizacyjne: prodziekana (1965–1966), a następnie dziekana Wydziału Rolniczego (1967–1969) oraz prorektora ds.