Wskutek braku dewiz zastosowano jednak silnik Wartburga o mocy 60 KM, słabszy od jednostek Raków Junior o około 15–20 KM, a od konkurencji z NRD o około 30 KM.
Zdecydowano o dostosowaniu starych Raków do obowiązujących przepisów. Opracowano jednak także nowe modele o oznaczeniu 64, których wyprodukowano 4 egzemplarze; w 1965 roku wprowadzono trzy kolejne egzemplarze Raka 65, różniącego się od 64 węższym nadwoziem i zmienioną geometrią zawieszenia.
Rak 64 zadebiutował w wyścigu w Krakowie, będącego także eliminacją Pucharu Pokoju i Przyjaźni. Jankowski wygrał te zawody. Następny wyścig w Warszawie wygrał, także na Raku 64, Władysław Szulczewski. Jankowski został mistrzem Polski w klasie Formuły 3, a Szulczewski wicemistrzem.
W 1966 Jankowski zdołał wyposażyć Raka w silnik Ford Cosworth MAE. Osiągał on moc 95 KM. Polski konstruktor zastosował nowe koła i hamulce na przedniej osi. Jankowski wygrał w sezonie dwa wyścigi i został wicemistrzem Polski.
Następcą modelu był Rak 66.
Bibliografia
Kategoria:Samochody Formuły 3 64