W tym czasie był działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego, potem PSL „Wyzwolenie (w partii tej w latach 1920–1924 zasiadał w Zgromadzeniu Głównym ugrupowania). Następnie trafił do Stronnictwie Chłopskim, w którym w latach 1926–1927 zasiadał w Radzie Naczelnej. W 1922 dostał się jako reprezentant PSL „Wyzwolenie” do Sejmu (z listy nr 3 i okręgu wyborczego nr 24 - Łuków; kandydował także z listy krajowej). W 1928 natomiast bezskutecznie kandydował do Senatu z listy państwowej nr 10.

W 1930 miał miejsce jego trzeci ślub - z Martą Iżykiewicz, z którą mieli syna (zm. 1938) oraz córkę.

Publikował m.in. w Głosie Piotrkowskim, Poradniku Kółek i Spółek, Samorządzie, Siewie, Sprawie Chłopskiej.

Po wybuchu II wojny światowej został zaaresztowany przez Niemców 14 października 1939, następnie zamordowany 1 listopada przez okupanta w Fordonie (obecnie dzielnica Bydgoszczy), w ramach akcji eksterminacyjnej prowadzonej w tzw. Dolinie Śmierci.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych po raz pierwszy w 1922 za służbę w POW w b. zaborze austriackim i b.