Przyjęta 29 listopada 1947 Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 zakładała, że na terenie byłego Mandatu Palestyny miały powstać dwa państwa (żydowskie i arabskie) oraz mała międzynarodowa strefa obejmująca Jerozolimę i Betlejem. Strefa międzynarodowa miała pozostawać poza granicami obu państw i być zarządzana przez Narody Zjednoczone, które stawały się gwarantem bezpieczeństwa wszystkich świętych miejsc chrześcijaństwa, islamu i judaizmu w obu miastach. Społeczność żydowska zaakceptowała plan podziału Palestyny, jednak Arabowie odrzucili go i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W południowej części Jerozolimy pozostała odcięta żydowska enklawa osiedla Mekor Chajjim. Aby uzyskać z nią łączność i utworzyć jednolitą linię obronną, Żydzi przeprowadzili w drugiej połowie kwietnia 1948 operację Jewusi. W jej trzeciej fazie doszło do walk o arabską dzielnicę Katamon. Kluczowym momentem walk była bitwa o monaster św. Symeona, która była jedną z najtrudniejszych podczas wojny.