W sierpniu 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, szef oddziału międzynarodowego wydziału politycznego 16 Armii i 3 Armii od września 1919 do marca 1920, uczestnik wojny z Polską, m.in. zajęcia przez Armię Czerwoną Mińska i Bitwy Warszawskiej. W 1920-1921 w specjalnych oddziałach wojskowych, od stycznia 1921 pracownik Zarządu Ekonomicznego Czeki, od kwietnia 1921 do lipca 1922 pomocnik szefa i szef oddziału wywiadu (INO) Czeki/OGPU, jednocześnie funkcjonariusz Wydziału Specjalnego Czeki/OGPU. 1923 na nielegalnej pracy w Niemczech, od 15 stycznia 1924 do 27 czerwca 1927 pomocnik szefa Wydziału Specjalnego OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, następnie do 27 marca 1929 szef Tajnego Wydziału Operacyjnego Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w Białoruskim Okręgu Wojskowym i jednocześnie zastępca pełnomocnego przedstawiciela OGPU Białoruskiego Okręgu Wojskowego i zastępca przewodniczącego OGPU przy Radzie Komisarzy Ludowych Białoruskiej SRR, czyli zastępca szefa OGPU na Białorusi. Od 27 marca 1929 do 1 września 1930 pełnomocny przedstawiciel OGPU obwodu zachodniego (przemianowanego potem na obwód smoleński), od 21 września 1930 do 15 sierpnia 1931 zastępca szefa Wydziału Specjalnego OGPU, później do 10 lipca 1934 zastępca, a od 31 lipca do 4 listopada 1934 I zastępca pełnomocnego przedstawiciela OGPU w Środkowej Azji.