Iwan Pawłowicz Bojcow (ros. Иван Павлович Бойцов, ur. 29 lipca 1896 we wsi Czaszczowo w guberni włodzimierskiej, zm. 6 września 1988 w Moskwie) – radziecki działacz partyjny i państwowy, członek KC KPZR (1952-1961).
1914-1915 pomocnik maszynisty, od sierpnia 1915 do grudnia 1917 służył w rosyjskiej armii, od października 1918 do maja 1925 w wojskach kolejowych Armii Czerwonej. Od marca 1919 w RKP(b), od kwietnia do grudnia 1919 słuchacz kursów wojskowo-technicznych w Moskwie, 1927-1928 sekretarz odpowiedzialny Pargołowskiego Rejonowego Komitetu WKP(b) w obwodzie leningradzkim. W 1928 zaocznie ukończył studia na Uniwersytecie Komunistycznym w Leningradzie, a od czerwca 1930 do maja 1932 studiował w Instytucie Czerwonej Profesury. 1929-1930 sekretarz komitetu fabryki im. Engelsa w Leningradzie, 1932-1934 wykładał w Akademii Wojskowo-Politycznej w Leningradzie, 1934-1937 funkcjonariusz partyjny w ludowym komisariacie finansów, od września do grudnia 1937 I sekretarz rejonowego komitetu WKP(b) w Dnie. Od grudnia 1937 do marca 1938 I sekretarz Komitetu Okręgowego WKP(b) w Pskowie, następnie do 1 lipca 1938 p.o. I sekretarza Komitetu Obwodowego WKP(b) w Kalininie (obecnie Twer).