Eike von Repkofa przedstawił Boese podczas pracy nad Zwierciadłem saskim, jednym z najznaczniejszych i wraz z Księgą Praw z Mühlhausen najstarszym kodeksem niemieckiego średniowiecza. Wielkiego mistrza zakonu z kolei stworzył jako starszego, pełnego energii mężczyznę o dystyngowanej postawie, trzymającego lewą rękę na piersi. Dokument trzymany w prawej dłoni, oraz obręcz koronna, naciśnięta na niezwykle wysoko postawiony kaptur świadczą o nadaniu Salzy godności księcia. Architektura zniszczonego podestu wykazywała według Uty Lehnert bardzo oryginalną ornamentykę fryzów podstawy. Turek w okowach miał upamiętniać fakt udziału Salzy w wyprawach krzyżowych. Sowa i papuga symbolizują naukowe zainteresowania, mądrość, jak i bogobojny styl życia. Co do grupy jako całości krytykuje Lehnert, że składa się ona z osób ze sobą nie związanych i jakby przypadkowo obok siebie postawionych. Jej zestawienie wskazuje na niezdolność artysty do stworzenia skoordynowanej, harmonicznej architektury. Uszkodzone posągi znajdują się od maja 2009 r.