niektóre gniazda zbudowane w kępie trawy Spartina znajdują się 1–2 m nad ziemią. Zniesienie liczy 1 lub 2 jaja o jasnoniebieskiej skorupce, pokrytej ciemnobrązowymi plamkami. Samica wysiaduje sama przez 17–18 dni, podczas tego okresu samiec ją karmi. Przez tydzień po wykluciu matka piskląt zajmuje się nimi w gnieździe, potem zarówno samiec, jak i samica uczestniczą w poszukiwaniu pożywienia dla młodych. Pisklęta otrzymują gąsienice i inne bezkręgowce. Po 18–21 dniach od wyklucia młode są w pełni opierzone. Następnie kilka dni ukrywają się wśród roślinności, a kolejne 5–6 tygodni pozostają w grupach rodzinnych.
Status i zagrożenia Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). Taką rangę otrzymał w latach 2010, 2012, 2016 i 2025; wcześniej klasyfikowany był w innym ujęciu systematycznym (tj. z tristanikiem żółtobrodym jako podgatunkiem). Zasięg tristanika małego jest ograniczony do wyspy Inaccessible, której powierzchnia wynosi 14 km². Na Tristan da Cunha ptak wymarł przed końcem XIX wieku. W dziele Three voyages of a naturalist autorstwa M.J. Nicolla z 1908 roku już wspomniano gatunek jako wymarły, jednocześnie dodając, że Tristan da Cunha jest zaszczurzona.