Irena Pietrzak-Pawłowska (ur. 5 kwietnia 1909 w Warszawie, zm. 8 listopada 1994 tamże) – polska historyczka, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Studia historyczne na UW, magisterium 1931. Uczennica Marcelego Handelsmana, pod którego kierunkiem obroniła w 1938 doktorat: Trybuna Ludów jako międzynarodowy organ rewolucyjny (1849). Studia w Studium Pedagogicznym UW do 1939, studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich, habilitacja na UW 1954, profesor nadzwyczajna – 1962, profesor zwyczajna – 1970. Zatrudniona w Instytucie Historycznym UW od 1950 jako starsza asystentka w Katedrze Historii Ruchów Społecznych, samodzielny pracownik nauki w Katedrze Historii Polski Nowożytnej i Najnowszej 1952, zastępczyni profesora i docent w Katedrze Historii Polski Nowożytnej i Najnowszej/Katedrze Historii Polski XIX i XX wieku 1954, profesor nadzwyczajna w Katedrze Historii Ruchów Społecznych 1962, profesor zwyczajna 1970, kierownik Zakładu Historii Gospodarczej XIX i XX wieku 1963–1972. Emerytura 1979.