W 1660 wzbogacony łupami wojennymi, wystawił poczet husarski i zaciągnął się do chorągwi husarskiej Jerzego Lubomirskiego, z tą formacją walczył z wojskami moskiewskimi na Polesiu i Litwie. Jako doświadczony żołnierz dowodził w tej kampanii mniejszymi oddziałami. Był uczestnikiem bitwy pod Połonką oraz oblężenia Mohylewa, 8 października 1660 walczył w bitwie nad rzeką Basią. Walczył także w bitwie pod Tołoczynem. Podczas rokoszu Lubomirskiego stanął po stronie opozycji, bił się w bratobójczych bitwach z wojskami królewskimi pod Częstochową i pod Mątwami.
Po rokoszu, w 1667 jako stronnik Lubomirskiego został prawdopodobnie usunięty z wojska, w tym roku bowiem przerwał zapisy w pamiętniku, osiadł w rodzinnym majątku, założył rodzinę poślubiwszy Elżbietę Rożniatowską z Rożniatowic. W latach 1676–1682 kontynuował pisanie pamiętnika, uzupełnił go w tym czasie o nowe spostrzeżenia, wypisy z kronik i wywody genealogiczne.
Jego synem był Jacek, podczaszy i sędzia grodzki bełski.
Jakub Łoś zmarł 24 sierpnia 1688.
Przypisy
Bibliografia Jan Wimmer, Łoś Jakub [w] Polski Słownik Biograficzny, Tom XVIII. Pamiętniki Łosia, towarzysza Chorągwi Pancernej Władysława margrabi Myszkowskiego wojewody krakowskiego, obejmujące wydarzenia od r.