Na najstarszym planie Wrocławia wykonanym w roku 1562 widoczny jest plac podpisany jako Burgkwal, w jego zachodniej części stoi budynek spichlerza i arsenału – Aldtkorn und Zeughauss składający się na razie z jednego skrzydła i bezpośrednio przylegający do murów miejskich, od północy plac zamyka furta zwana tu Bramą Wszystkich Świętych – Allerheilignthor, obok niej za murami miejskimi budynek szpitala Allerheiligenspital, a na zachód od niego bastion kleszczowy Neu grosse Bastei. Południową pierzeję tworzyło jedenaście domów, a wschodnią pięć. W części zachodniej było jeszcze wąskie przejście prowadzące na teren cmentarza św. Barbary.
Charakter tego miejsca zmienił się wraz z powstaniem nowych budynków arsenału oraz wzniesieniu w latach 1743–1745 czterokondygnacyjnego magazynu wojskowego, dzięki czemu rozmiar placu zmniejszył się znacznie, powstał wtedy wąski sięgacz między pierzeją wschodnią a magazynem, który nazywano Klein Burgfeld. W roku 1745 wprowadzono także po raz pierwszy numerację domów, służyła ona jednak jedynie celom fiskalnym, a nie ułatwieniu orientacji. Wschodnia część wraz z budynkami arsenału i szpitala uzyskała numery od 371 do 379, a południowa od 382 do 392. Źródła z końca XVIII i pierwszej połowy XIX w. opisują Burgfeld jako miejsce ponure i mało ciekawe, a stan budynków mieszkalnych określają jako zły.