Wpływ lepkości, temperatury i ciśnienia Zależność przewodnictwa granicznego od temperatury i lepkości jest wyjaśniana na podstawie prawa Stokesa. Jony, których ruchliwość (prędkość ruchu w polu elektrycznym) decyduje o przewodnictwie, są porównywane z kulkami, opadającymi w cieczach pod wpływem grawitacji. W przypadku, gdy prędkości kulki są niewielkie, siłę oporu cieczy można uznać za wprost proporcjonalną do jej lepkości – zależnej od temperatury – oraz do promienia i prędkości ruchu kulki :
Zależność przewodnictwa granicznego od lepkości badał na przełomie XIX/XX w. Paul Walden na podstawie pomiarów przeprowadzonych głównie dla soli o dużych jonach, takich jak jodek tetraetyloamoniowy. W roku 1906 sformułował regułę, nazywaną sformułowana regułą Waldena:
+ Iloczyn Λ0η0 jodku tetraetyloamoniowego w różnych rozpuszczalnikach Rozpuszczalnik Λ0η0 0,63 0,66 0,64 0,6 0,69 0,67 0,63
Reguła ma charakter przybliżony. Jest stosunkowo dobrze spełniana w odniesieniu do jonów o dużych wymiarach.