thumb|alt=Luciano Pavarotti na stadionie Velodrome, 15.06.2002.|Luciano Pavarotti na stadionie Velodrome, 15.06.2002 thumb|400px|Zakres głosu tenora (C3–C5) zapisany na klawiaturze fortepianu w kolorze zielonym, z kropką oznaczającą środkowe C (C4). Tenor – jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem. Skala tenorów solistów obejmuje dźwięki od c do c'-d’, a skala tenorów chóralnych – od c do g'-a’. Sytuuje się pomiędzy skalą barytonu a męskiego altu.
Opis Tenor jest najwyższym głosem męskim osiągalnym rejestrem piersiowym (patrz: technika śpiewu). Zwykle obejmuje zakres od c do c (notacja Helmholtza).
Nazwa głosu pochodzi od włoskiego słowa „tenere” (podtrzymywać, z łac. tenere ‘trzymać’)Słownik Wyrazów Obcych.. Na początku rozwoju polifonii wokalnej, w muzyce średniowiecznej, tenor zawsze wykonywał cantus firmus, podtrzymując głos wysoki – cantus (mniej więcej w skali sopranu), który wykonywał inną melodię. W dalszym rozwoju dodano trzeci głos, wyższy niż tenor, śpiewający melodię odnoszącą się do cantus firmus, niejako przeciw tenorowi (contratenor altus, czyli głos wysoki – altus – śpiewający partię „konkurującą” z partią tenorową).