21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w wojskach łączności, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Kobryń, a jego oddziałem macierzystym był 2 baon zapasowy telegraficzny. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od dnia 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów łączności. 1 grudnia 1924 został awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Został przydzielony do 2 pułku łączności. Od 1923 jako oficer nadetatowy tej jednostki był szefem Szefostwa Łączności w Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. W roku szkolnym 1925/1926 uczęszczał do Polskiej Szkoły Nauk Politycznych w Krakowie. W czerwcu 1926 został przeniesiony do 5 samodzielnego batalionu łączności w Krakowie na stanowisko pełniącego obowiązki kwatermistrza. W listopadzie 1927 został przydzielony do 9 Okręgowego Szefostwa Łączności w Brześciu nad Bugiem na stanowisko referenta. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 2 pułku łączności na stanowisko dowódcy II batalionu. W ramach wprowadzonej wiosną 1929 nowej organizacji wojsk łączności został mianowany w randze majora pierwszym oficerem sztabu 3 Grupa Łączności w Przemyślu.