W kawalerii C. K. Armii został mianowany podporucznikiem z dniem 1 września 1890. Służył w szeregach 13 Galicyjskiego pułku ułanów w Złoczowie (służył tam już wtedy jego brat por. Samuel Jordan-Rozwadowski). Tam został awansowany na porucznika z dniem 1 listopada 1894 i około 1895 był w 13 pułku komendantem plutonu pionierów. Od około był oficerem 5 Węgierskiego (chorwackiego) pułku ułanów w Warasdin. Tam został awansowany na rotmistrza 2 klasy z dniem 1 listopada 1901. Od około 1902 ponownie był oficerem 13 Galicyjskiego pułku ułanów w Złoczowie (służyli tam wtedy jego brat rtm. Samuel Jordan-Rozwadowski i kuzyn por. Adam Jordan-Rozwadowski), od około 1903 do około 1905 pełniąc funkcję komendanta plutonu pionierów. Około 1905 awansował na rotmistrza 1 klasy z dniem 1 listopada 1901. Czynnym oficerem 13 pułku piechoty pozostawał do około 1906/1907, po czym figurował jeszcze w ewidencji tej jednostki jako oficer z przyznanym zaopatrzeniem do około 1909. W trakcie I wojny światowej pod koniec 1915 otrzymał tytuł i charakter majora.