Z dniem 1 lipca 1932 roku, po specjalizacji, został przeniesiony do Szpitala Garnizonowego Równe na stanowisko komendanta. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Był członkiem Izby LekarskiejPoleski Dziennik Wojewódzki, s. 19.. Od 1938 do 1939 był komendantem Sanatorium Wojskowego Zakopane.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez NKWD, prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej (pod poz. 70 na liście dyspozycyjnej nr 041/1, sporządzonej między 20 a 22 kwietnia 1940, i pod poz. 3338 na wykazie akt osobowych aresztowanych, wysłanych do NKWD ZSRR). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafii pw. św.