W marcu 1930 został przeniesiony do 5 pułku artylerii lekkiej we Lwowie na stanowisko kwatermistrza. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 8. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu tego roku został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy 5 pal, a w sierpniu 1933 przesunięty ponownie na stanowisko kwatermistrza. Po przeniesieniu w stan spoczynku został zatrudniony w Stalowej Woli na stanowisku kierownika administracji osiedli.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-33 oznaczony numerem 2956). Ofiary z tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Żonaty, miał dwóch synów, Janusza Juliusza (ur. 1922) i Zbigniewa Jerzego (ur.