W latach 1937–1939 tymczasowo pełnił obowiązki szefa Akademii, w 1941 zatwierdzony na stanowisku, które zajmował do 1944; pod koniec II wojny światowej za wybitne osiągnięcia w przygotowaniu wojskowym kadr oficerskich dla Armii Czerwonej Akademia została odznaczona Orderem Suworowa I klasy. Od 1939 komkor. Po wprowadzeniu wiosną 1940 nowych stopni wojskowych w Armii Czerwonej otrzymał stopień generała porucznika. W latach 1944–1945 był zastępcą dowódcy Frontu Leningradzkiego. Po zakończeniu wojny i przekształceniu Frontu Leningradzkiego w Leningradzki Okręg Wojskowy, został zastępcą dowódcy okręgu (do 1951). Później był zastępcą dowódcy Syberyjskiego Okręgu Wojskowego, a 1954-1958 szefem Wojskowego Instytutu KBP przy Radzie Ministrów ZSRR. Od 1958 w stanie spoczynku.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie) Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Kutuzowa II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Order Czerwonego Półksiężyca I klasy (Bucharska Ludowa Republika Radziecka, 1925) Order Czerwonego Półksiężyca II klasy (Bucharska Ludowa Republika Radziecka, 1923)