Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej w dniach ok. 5–7 września 1939 ewakuował się wraz z pracownikami ministerstwa. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w okolicach Probużnej. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam w 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 57/3-11 oznaczony numerem 1092). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Był żonaty, miał córki Danutę i Alinę.
Ordery i odznaczenia thumb|Tabliczka upamiętniająca na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie Medal Niepodległości (3 maja 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu bezpieczeństwa wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Państwowa Odznaka SportowaNa podstawie Odznaka Strzelecka Krzyż Oficerski Orderu Korony Rumunii (Rumunia, przed 1924) Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” (Stolica Apostolska) Srebrny Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy)