Michaił Wasiljewicz Chruniczew, (ur. w Szubinskim Rudniku k. Bachmutu, zm. 2 czerwca 1961 w Moskwie) – radziecki polityk, I zastępca ludowego komisarza amunicji ZSRR (1942–1946), komisarz ludowy i minister przemysłu lotniczego ZSRR (1946–1953), zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR (1955–1956 i 1961), Bohater Pracy Socjalistycznej (1945).

Życiorys Pochodził z rodziny górnika z Donbasu, od 1914 pracował jako posłaniec, listonosz i czeladnik ślusarski. Od 1920 służył w Armii Czerwonej, m.in. jako politruk, a od 1924 w milicji. 1921 przyjęty do RKP(b). Zastępca okręgowego komendanta milicji w Ługańsku. W latach 1929–1932 pracował w instytucjach gospodarczych w Ługańsku, 1935 ukończył Ukraińską Akademię Przemysłową - Wszechzwiązkowy Instytut Gospodarczy. W latach 1932–1937 zastępca dyrektora i dyrektor fabryki wojskowej w Zielenodolsku. Od listopada 1937 szef 12 Głównego Zarządu, a od 19 maja 1938 do stycznia 1939 zastępca ludowego komisarza przemysłu obronnego ZSRR. Od 1939 do 1942 zastępca ludowego komisarza przemysłu lotniczego ZSRR, od 1942 do stycznia 1946 I zastępca ludowego komisarza amunicji ZSRR, a od 5 stycznia 1946 do 15 marca 1953 minister przemysłu lotniczego ZSRR. 18 listopada 1944 mianowany generałem porucznikiem służby inżynieryjno-technicznej. Od 14 października 1952 do śmierci członek KC KPZR.