Posiadał działo i załogę składającą się z 30 żołnierzy oraz zapasy żywności i amunicji wystarczające na 40 dni obrony. W okresie panowania brytyjskiego, podobnie jak większość wież, była używana przez wojsko brytyjskie. Należała do sieci fortyfikacji obronnych w czasie oblężenia Malty podczas II wojny światowej. Po wycofaniu się Royal Navy z Malty została przejęta przez armię maltańską, która ulokowała tu stację radarową. W latach 1999–2001 zabytek odnowiono, co obejmowało m.in. odbudowę zniszczonych wieżyczek, wymianę zerodowanych kamieni, renowację wnętrza oraz wykonanie wewnętrznych schodów. Odkryto oryginalną podłogę, która obecnie jest zabezpieczona przez niszczeniem nałożoną na nią drewnianą podłogą z szybami, przez które można ją oglądać.

Wieża jest administrowana przez Din l-Art Ħelwa National Trust of Malta i jest dostępna dla zwiedzających. Została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00033.

Przypisy

Bibliografia Charles Stephenson, The Fortification of Malta 1530-1945, Osprey Publishing, 2004, .

Kategoria:Fortyfikacje Zakonu Maltańskiego Kategoria:Zabytki Malty Agaty Kategoria:Mellieħa