Stanisław Daczyński (ur. 11 września 1892 w Husiatynie, zm. 1 września 1964 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Jadwigi Daczyńskich. Ukończył gimnazjum humanistyczne w Przemyślu. Sztuki aktorskiej uczył się u L. Wostrowskiego, który był podobno bratem jego matki. Debiutował w Łodzi w 1912 r., w sezonie 1912/1913 i może dłużej występował w teatrze w Kijowie.
7 lipca 1914 r. debiutował w Teatrze Polskim w Warszawie. W czasie I wojny światowej występował w Teatrze Polskim w Kijowie. Od 1918 r. mieszkał w Warszawie. Związał się z Redutą, a następnie z Teatrem Polskim i Małym w Warszawie. Od roku 1935 grywał głównie w Teatrze Letnim w Ogrodzie Saskim i w Teatrze Narodowym.
W czasie II wojny światowej przebywał w Warszawie, gdzie był kierownikiem konspiracyjnego zespołu studyjnego. Od 1945 r. występował w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, a w 1949 r. w tamtejszym Teatrze Kameralnym. Od 1949 r., aż do przejścia na emeryturę w 1964 r., związany był na stałe z Teatrem Współczesnym w Warszawie.