Podczas działań wojennych, kiedy to Wrocław został ogłoszony twierdzą i był oblegany w 1945 r. przez Armię Czerwoną, zabudowa w rejonie placu uległa zniszczeniu. Z ocalałych i zachowanych do dziś budynków pozostały jedynie kamienice w pierzei wschodniej wraz z budynkiem dawnej loży masońskiej, który został przeznaczony do użytkowania dla potrzeb klubu policyjnego. Około 1960 roku rozebrano pozostałości budynku samego muzeum, a w jego miejscu wybudowano budynek szkolny. Szkoła podstawowa funkcjonuje tu od 1969 r.. Tereny zaś wokół placu zostały zabudowane osiedlem o funkcjach mieszkalnych i usługowych, zaprojektowanym pod koniec lat 50. XX wieku, a zrealizowanym na przełomie lat 50. i 60. XX wieku (osiedle mieszkaniowe Plac PKWN).
Ulice Do placu przypisane są następujące ulice: od ulicy Tadeusza Kościuszki do Placu Legionów o długości 116 m od ulicy Świebodzkiej o długości 226 m mające status drogi gminnej, oraz sięgacz o długości 85 m, mający status drogi wewnętrznej.
Z placem łączą się ulice: Muzealna, Tadeusza Kościuszki, Świebodzka i plac Legionów (do lat 1965/1970 ulica Krótka).