Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 jako oficer nadetatowy 23 pułku piechoty z Włodzimierza Wołyńskiego był szefem Oddziału V Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. W kwietniu 1924 został przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów z równoczesnym odkomenderowaniem z dniem 5 maja na kurs oficerów sztabowych piechoty w Grupie. W sierpniu tego roku powierzono mu obowiązki dowódcy III batalionu 8 pp Leg. 1 grudnia został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 w korpusie oficerów piechoty. W 1924 był dowódcą II batalionu 8 pułku piechoty Legionów. W kwietniu 1928 został przesunięty w 77 pułku piechoty w Nowej Wilejce ze stanowiska dowódcy II batalionu na stanowisko kwatermistrza.
W marcu 1929 został przeniesiony z 77 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Konin na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W grudniu tego roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto na stanowisko komendantaLista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty - 1 lipiec 1933 r., s. 10..