Pomimo tego początek bitwy okazał się sukcesem, po zdobyciu brytyjskiego silnego punktu oporu w rejonie Zetten. Po dłuższej walce morale jednak znowu spadło i nasiliły się dezercje. Doszło nawet do zabójstwa kilku oficerów i próby poddania się, ale winni zostali ostatecznie schwytani przez Niemców, postawieni przed sądem polowym i rozstrzelani. Resztki Dywizji skapitulowały przed wojskami alianckimi 5 maja 1945 r. w rejonie Oosterbeek. Najbardziej fanatyczni żołnierze bronili się jeszcze przed atakami holenderskiego ruchu oporu w wiosce Veenendaal do 9 maja, kiedy poddali się oddziałom brytyjskiej 49 DP. Większość holenderskich kolaborantów została aresztowana, zaś niewielka część zamordowana zaraz po zakończeniu działań wojennych.
Dowódcy SS-Oberführer Viktor Knapp (11 maja 1943 – 1 kwietnia 1944) SS-Obersturmbannführer Deurheit (1 kwietnia 1944 – 5 listopada 1944) SS-Standartenführer Martin Kohlroser (5 listopada 1944 – 8 maja 1945)
Szefowie sztabu SS-Sturmbannführer Paul Kuhlmeyer (10 lutego – 1 marca 1945 r.) SS-Hauptsturmführer Friedrich-Christian Ziegler (kwiecień – 8 maja 1945 r.)