Czesław Julian Franciszek Jakóbiak vel JakubiakFormę nazwiska Jakubiak wskazały Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928, natomiast formę Jakóbiak wskazał Rocznik Oficerski 1932. (ur. 16 lutego 1897, zm. 1940 w ZSRR) – major kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 16 lutego 1897 jako syn Walentego i Faustyny. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w listopadzie 1918. W stopniu podporucznika wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920, służąc w Oddziale Konnej Żandarmerii.

Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii służby stałej ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Służył w 22 pułku Ułanów Podkarpackich w garnizonie Radymno. Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W 1928 jako oficer 22 pułku ułanów był odkomenderowany do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. 18 czerwca 1930 został przeniesiony do 22 pułku ułanów w garnizonie Brody na stanowisko dowódcy szwadronuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 209.. W 1934 został dowódcą szwadronu zapasowego 22 pułku ułanów w ZłoczowieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 161, tu jako Czesław Juliusz Franciszek Jakóbiak..