Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Solcu nad Wisłą – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu lipskiego diecezji radomskiej.
Historia i architektura thumb|left|Wnętrze Murowana kaplica zamkowa pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny została zbudowana przez króla Kazimierza III Wielkiego w 1370 roku, a następnie została zapewne przebudowana na kościół parafialny. Ta świątynia była trzy razy palona i odbudowywana: przez księdza Macieja Becha w XVI stuleciu, przez księcia Krzysztofa Zbaraskiego, starostę soleckiego w 1604 roku i w tym czasie również konsekrowana przez kardynała Bernarda Maciejowskiego, biskupa krakowskiego, w 1825 roku przez hrabiego Matuszewicza. Jest to budowla gotycka, wybudowana z kamienia i cegły. W latach 1976–1999 świątynia została odrestaurowana i odnowiona dzięki staraniom księdza Tadeusza Gębki.
Jest to kościół orientowany. Jego nawa jest pięcioprzęsłowa a prezbiterium jest półkoliście zamknięte;