Julij Moisiejewicz Kaganowicz (ros. Юлий Моисеевич Каганович, ur. we wsi Kabany w guberni kijowskiej, zm. 31 lipca 1962 w Moskwie) – radziecki polityk żydowskiego pochodzenia, przewodniczący Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Gorkim (obecnie Niżny Nowogród) w latach 1934–1937, brat Łazara i Michaiła.
Życiorys Od 1907 pracował w Aleksandrowsku (obecnie Zaporoże), w latach 1909–1913 członek SDPRR, od listopada 1913 do stycznia 1915 służył w rosyjskiej armii, od 1918 w Armii Czerwonej, od 1919 w RKP(b). Od kwietnia 1919 do kwietnia 1922 politruk Armii Czerwonej, od kwietnia do grudnia 1922 szef Politycznego Sekretariatu Robotniczo-Chłopskiej Milicji guberni niżnonowogrodzkiej, później sekretarz odpowiedzialny: od grudnia 1922 do maja 1923 powiatowego komitetu RKP(b) w Ardatowie, od maja 1923 do lipca 1925 Komitetu Miejskiego RKP(b) w Niżnym Nowogrodzie, od lipca 1925 do sierpnia 1928 Pawłowskiego Powiatowego Komitetu WKP(b) w guberni niżnonowogrodzkiej, od sierpnia 1938 do kwietnia 1929 Powiatowego Komitetu WKP(b) w Rastiapino (obecnie Dzierżyńsk), w latach 1929–1930 Arzamaskiego Okręgowego Komitetu WKP(b). Od sierpnia 1930 do stycznia 1932 przewodniczący Sownarchozu w Kraju Niżnonowogrodzkim.