materialne świadectwo uroczystych obchodów i publicznych widowisk, czyli wspomnianą w jednym z późnorzymskich edyktów pecunia spectaculis; zarazem ocalały dowód zaznaczający podział między dawną tradycją ludności wciąż pogańskiej a nową – ludności „obcej”, bo nawróconej już na chrześcijaństwoPor. Santo Mazzarino, Contorniati [w] Enciclopedia dell'arte antica..., dz. cyt. poniżej..
A. Alföldi domniemywał ich wykorzystywanie jako swoistego środka propagandy opozycyjnych kręgów senatorskich wobec chrześcijańskich cesarzy, co tłumaczyłoby częste wyobrażenia bóstw pogańskich oraz władców wrogich chrześcijaństwu, jak Neron czy Kaligula. Byłby to rodzaj pogańskich amuletów, rozdawanych podczas obchodów Saturnaliów dla zaakcentowania i podtrzymania wartości dawnej religiiAndreas Alföldi, Die Kontorniaten. Ein verkanntes Propagandamittel..., Budapest-Leipzig 1942-1943;