right|200px Gaspar Jost de Bernefour (Kasper Berensfeir) (data urodzenia nieznana, zm. po 1697) – niemiecki pułkownik piechoty wojsk koronnych I Rzeczypospolitej.
Życiorys Pochodził z Westfalii, urodził się w niemieckiej rodzinie szlacheckiej pieczętującej się herbem Bernefour. Do służby w wojskach koronnych Rzeczypospolitej zaciągnął się w połowie XVII wieku, w 1655 jako kapitan dowodził kompanią w gwardyjskim królewskim regimencie piechoty Formholda von Wolfa. Był uczestnikiem walk ze Szwedami w okresie potopu. Walczył także w wojnie polsko-rosyjskiej (1654-1667). W latach 1664–1684 służył pod dowództwem Ernesta Denhoffa. Wziął udział w kampanii wiedeńskiej, odznaczył się męstwem i odwagą w bitwie pod Wiedniem i w czasie oblężenia Esztergomu. Od 1684 dowodził własnym regimentem piechoty koronnej, oddział ten z powodu dużych strat w walkach został rozwiązany w 1694.
28 maja 1685 w Warszawie, podczas obrad sejmu z rekomendacji hetmana wielkiego Stanisława Jabłonowskiego i hetmana Andrzeja Potockiego w uznaniu zasług wojennych dla Rzeczypospolitej otrzymał indygenatAnna Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, DiG, Warszawa 2001, s. 20. i herb.