W 2006 Jenkins zaczął tworzyć przy użyciu taśmy realistyczne postacie będące odlewami siebie i Sandry Fernandez. Wypełniał je gazetami wymieszanymi z zaprawą cementową tworząc postacie ludzkie, które ubierał i umieszczał w przestrzeni miejskiej. Ze względu na nietypowość przedstawianych scen np. "topielec" instalacje często były przyczyną wzywania policji, ale zarazem sprawiły, że jego twórczość została zauważona przez media.
W 2008 podjął współpracę z Greenpeace przy organizacji kampanii dotyczącej losów niedźwiedzi polanych, która miała zwrócić uwagę na topnienie pokrywy lodowej Arktyki. Tworzył wówczas realistyczne postacie bezdomnych, ale ich głowy przypominały pluszowe niedźwiedzie polarne. Wywoływały one kontrowersje, a wielu widzów odczuwało lęk podejrzewając, że są w nich ukryte ładunki bombowe.
Wystawy thumb|left|240px|"Metropop" Uczestniczył w wielu festiwalach sztuki i imprezach artystycznych m.in. Interferencia (Barcelona, 2008), BELEF (Belgrad, 2009), Walk and Talk (Azory, 2012), Dublin Contemporary 2011, Bien Urbain (Besançon, 2012), STEP (Warszawa, 2007), Inside Out (Southeastern Center for Contemporary Art, Winston-Salem, 2009), and Living Layers (Rzym, 2012).