W ostatnich tygodniach wojny oddziały korpusu zajmowały pozycje na południowym brzegu Drawy. Dowództwo przewidywało, jaki będzie los żołnierzy w niewoli Armii Czerwonej, dlatego postanowiło przedostać się do Karyntii w Austrii. 9 maja korpus nawiązał kontakt z przednimi oddziałami brytyjskiej 11 Dywizji Pancernej, zaś 12 maja skapitulował w rejonie Klagenfurt am Wörthersee. Kozacy wierzyli, że Brytyjczycy nie wydadzą ich Armii Czerwonej.
Jeszcze 24 maja Brytyjczycy informowali Kozaków, że nikt nie zostanie repatriowany do ZSRR. Jednakże już 28 maja ponad 2 tys. kozackich oficerów zostało zaproszonych do obozu w miejscowości Spittal, gdzie ich rozbrojono i przekazano Armii Czerwonej. Przez władze Związku Radzieckiego zostali oni uznani za kontrrewolucyjne bandy białych, znajdujące się na niemieckim żołdzie. Według historyków nie było w historii przypadku gdzie dwa mocarstwa (Wielka Brytania i USA) bezwarunkowo spełniły życzenie trzeciego mocarstwa (Związek Radziecki), przekazując setki tysięcy jeńców będących jego obywatelami. Wydanie Kozaków odbyło się w ramach operacji „Keelhaul”, której warunki zostały uzgodnione na konferencji przywódców tzw. Wielkiej Trójki w lutym 1945 w Jałcie.
Dowództwo korpusu dowódca: gen. por.