Niemal wszyscy wyznawali sunnicki, ukończyło elitarne szkoły w Imperium Osmańskim, prowadziło zeświecczony tryb życia i utożsamiało się ze świeckim nacjonalizmem arabskim. Program polityczny Blok Narodowy stał na stanowisku, że Syria powinna ostatecznie stać się państwem suwerennym, o gospodarce wolnorynkowej. Zgadzając się co do tych ogólnych celów, członkowie Bloku reprezentowali w kwestiach szczegółowych różne poglądy. Odrzucali jednak radykalne metody działania, opierając się na taktyce "kompromisu". Blok Narodowy określał swój stosunek do władz mandatowych mianem "honorowej współpracy" - łagodzenia antyfrancuskich poglądów Syryjczyków w zamian za uznanie organizacji za reprezentację całego społeczeństwa i zaoferowanie jej przedstawicielom stanowisk w aparacie lokalnej władzy. Byli skłonni zgodzić się na autonomię (samorząd) Syrii, rezygnując z natychmiastowego żądania niepodległości. W sprawach społecznych politycy Bloku Narodowego pragnęli zachowania status quo, gdyż reprezentowali najwyższe warstwy społeczeństwa. Problemy niwelowania różnic społecznych, redystrybucji dochodów czy zagadnienie sprawiedliwości społecznej nie były przez nich podejmowane. Ostre dyskusje o nich rozpoczęły się dopiero po uzyskaniu przez Syrię całkowitej niepodległości.