Abd al-Muhsin as-Sadun, (ur. 2 maja 1879 w An-Nasirijji, zm. 13 listopada 1929 w Bagdadzie) – iracki polityk liberalno-demokratyczny, czterokrotny premier w: 1922–1923, 1925–1926, 1928–1929 i 1929; żołnierz, oficer w stopniu mülazıma (podporucznika).
Życiorys Pochodził z wpływowej rodziny wywodzącej się z Hidżazu, w przeszłości przewodzącej konfederacji plemiennej al-Muntafik znad dolnego Eufratu. Wyznawał islam sunnicki. Ukończył Akademię Wojskową w Stambule, po czym został mianowany adiutantem (aide-de-camp) sułtana Abdülhamida II. Był członkiem Komitetu Jedności i Postępu i wziął udział w rewolucji młodotureckiej. W 1908 odszedł z wojska i rozpoczął działalność polityczną. Przez dziesięć lat był deputowanym do parlamentu Imperium Osmańskiego. Po I wojnie światowej wrócił do Iraku, by zająć się zarządzaniem majątkiem rodziny.
Fakt, że w okresie osmańskim as-Sadun nie piastował żadnego urzędu państwowego sprawił, że po ustanowieniu w Iraku mandatu brytyjskiego nowe władze uznały go za znakomitego kandydata na stanowisko rządowe, natomiast król Fajsal był wobec niego nieufny. W rządzie Abd ar-Rahmana al-Kilaniego był ministrem obrony.