Schendylops paucispina – gatunek parecznika z rzędu zieminkokształtnych i rodziny Schendylidae.
Taksonomia Gatunek opisany w 1960 roku przez R. F. Lawrence'a pod nazwą Haploschendyla insolita. Do rodzaju Schendylops przeniesiony został w 1997 przez R. L. Hoffmana i L. Pereirę. W 2004 L. Pereira, A. Minelli i M. Uliana dokonali jego redeskrypcji.
Opis Ciało długości 24 mm u samców i 26 mm u samic, u okazów przechowywanych w alkoholu jasno-ochrowe. Samiec ma 49, a samica 51 par odnóży. Ostatnia para odnóży samca o stopie takiej samej długości jak metatarsus. Czułki 2,5 raza dłuższe niż płytka głowowa i nieco dystalnie wysmuklone. Na grzbietowej powierzchni czułków obecne wyspecjalizowane szczeciny ochrowej barwy. Płytka głowowa nieco dłuższa niż szeroka. Na nadustku para szczecin zaczułkowych, tyleż przedwargowych i 11 środkowych w dwóch rzędach (5+6). Blaszki ząbkowane żuwaczek z 7 lub 8 zębami, nie podzielone na bloki, a blaszki grzebykowate z 18 ząbkami każda. Coxosterna I pary szczęk bez szczecin i z dobrze rozwiniętymi wyrostkami środkowymi, a II pary szczęk z dwoma rzędami po 9 szczecin. Telopodity szczękonóży w pozycji zamkniętej nie wystające za przedni brzeg głowy i o wszystkich stawach bez ząbków. Pola porów obecne na sterna od I do XXII. Pory brzuszne obecne wyłącznie na sterna przednich.