W 1722 roku za jego sprawą został proboszczem parafii św. Filipa i św. Jakuba w Altötting w Bawarii. W 1719 roku został ponadto członkiem kapituły katedralnej w Kolonii. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1725 roku, a trzy lata później mianowano go biskupem tytularnym Farsali w Tesalii. Konsekracja biskupia Moritza Adolfa miała miejsce 27 sierpnia 1730 roku w archikatedrze św. Wita w Pradze, a głównym konsekratorem był abp Franz Ferdinand von KuenburgAlfred A. Strnad, Moritz Adolph, [w: „Neue Deutsche Biographie (NDB)”, tom 18, Duncker & Humblot, Berlin 1997, , s. 144 f] [on-line] [dostęp 2014-12-21]..
Będąc protegowanym panującego rodu Habsburgów, przymierzany był do objęcia jednej z diecezji w cesarstwie. W 1731 roku objął rządy w wakującej diecezji hradeckiej jako jej ordynariusz. Niedługo potem na własną prośbę został prekonizowany ordynariuszem litomierzyckimJochen Vötsch, Moritz Adolf (Adolph) Karl (Carl), Herzog von Sachsen-Zeitz (Neustadt), [w: „Sächsische Biografie”, pod red. Martiny Schattkowsky von Institut für Sächsische Geschichte und Volkskunde] [on-line] [dostęp 2014-12-21].. W Litomierzycach utworzył własną kolekcję sztuki, przez co zadłużył diecezję.