Dmitrij Maksimilianowicz Sokolcow, ros. Дмитрий Максимилианович Сокольцов (ur. 29 listopada 1873 we Władykaukazie, zm. 13 marca 1945 w rejonie Warszawy) – rosyjski wojskowy (pułkownik), elektrotechnik, radiotechnik, konstruktor, wykładowca akademicki, publicysta naukowy, emigrant.
W 1892 ukończył korpus kadetów w Tyflisie, zaś w 1895 roku nikołajewską szkołę inżynieryjną. Służył w stopniu podporucznika w 2 Batalionie Kolejowym. W 1897 roku awansował na porucznika. W 1899 roku ukończył wojskową szkołę elektrotechniczną, po czym objął funkcję starszego adiutanta w sztabie Brygady Kolejowej. W 1901 roku mianowano go sztabskapitanem. Współpracował blisko z Aleksandrem Popowem. Od 1902 roku wykładał elektrotechnikę w wojskowej szkole elektrotechnicznej. Zajmował się pracami naukowymi nad wprowadzeniem radiotelegrafii w armii rosyjskiej. Od 1903 roku kierował stacją telegrafu bezprzewodowego. W latach 1904–1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Zorganizował trzy kompanie radiotelegraficzne (nazywane „oddziałami iskrowymi”), dowodząc nimi. Następnie w stopniu kapitana był sztabsoficerem do specjalnych poruczeń w zarządzie kierownika radiotelegrafu. W 1906 roku wysłano go do Berlina w charakterze delegata władz rosyjskich na Międzynarodową Konferencję Radiotelegraficzną.