Ulga na dzieci (ulga prorodzinna) – ulga podatkowa w polskich przepisach prawa podatkowego wprowadzona w 2007 r. Polega na odliczeniu od podatku dochodowego od osób fizycznych ustalonych w ustawie kwot z tytułu trzech okoliczności prawnych w odniesieniu do, co do zasady, małoletnich dzieci: wykonywania władzy rodzicielskiej, pełnienia funkcji opiekuna prawnego oraz sprawowania opieki poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej.
Jej celem, ze względu na niekorzystne wskaźniki demograficzne kraju, miało być wsparcie rodzin z dziećmi (zwiększenie wskaźnika dzietności) bez względu na ich status materialny czy dochodowy.
Charakterystyka W pierwotnym brzmieniu przepisów określających podatek dochodowy od osób fizycznych wysokość ulgi prorodzinnej została uzależniona wyłącznie od liczby dzieci, nad którymi jest sprawowana opieka rodzicielska. Istotą ulgi od momentu jej wprowadzenia do konstrukcji podatku było obniżenie podatku obliczonego przez podatnika w rocznym zeznaniu podatkowym o kwotę odliczenia, przy czym podatek w pierwszej kolejności ulegał obniżeniu o obowiązkową składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Ulga w ujęciu rocznym wynosiła 1112,04 zł na każde dziecko, w stosunku do którego była sprawowana opieka rodzicielska przez cały rok podatkowy.