Zajazd Włoski (malt. Berġa tal-Italja, ang. Auberge D'Italie) – budynek w Valletcie służący do zakwaterowania rycerzy zakonnych kawalerów maltańskich z tzw. langues (grup językowych). Został zbudowany dla rycerzy z obszaru Włoch. Jest jednym z ośmiu zbudowanych tego typu zajazdów na terenie miasta.
Zajazd Włoski jest położony przy Triq il-Merkanti, po przeciwnej stronie ulicy znajduje się Zajazd Kastylijski. Do Zajazdu Włoskiego przylega kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
Historia Pierwotny Zajazd Włoski został zbudowany w 1570 roku i rok później został włączony do Pałacu Wielkiego Mistrza. Nowa siedziba rycerzy z Włoch została zaprojektowana przez Girolama Cassara, maltańskiego architekta i inżyniera wojskowego, który od lat sześćdziesiątych do osiemdziesiątych XVI wieku zaprojektował oraz nadzorował budowę kilkudziesięciu najważniejszych budynków w stolicy Malty, m.in. Pałacu Wielkiego Mistrza czy konkatedry Świętego Jana oraz Verdala Palace w Siġġiewi. Budowę zajazdu zakończono w 1579 roku. Siedziba okazała się zbyt mała i w 1582 roku została przebudowana – dodano piętro. W 1595 roku zostało dobudowane drugie piętro. W latach osiemdziesiątych XVII wieku fasada zajazdu została przebudowana i ozdobiona elementami typowymi dla baroku.