w stanie choroby został on przewieziony do szpitala wojskowego przy ul. Łyczakowskiej we Lwowie, po czym mimo wcześniejszych obietnic ze strony Rosjan, 16 kwietnia 1915 został wywieziony do Rosji.
Po zakończeniu wojny wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty. Jako oficer rezerwowy w 1923, 1924 był przydzielony do 45 pułku piechoty w Równem. W 1934 jako kapitan rezerwy piechoty i oficer pospolitego ruszenia był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.
W okresie II Rzeczypospolitej w latach 20 i 30. pełnił funkcję dyrektora kancelarii, notariusza, sekretarza senatu i kierownika sekretariatu Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1936 był wykładowcą w Studium Ekonomicznym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Na własną prośbę z dniem 31 sierpnia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.
Był członkiem rzeczywistym korporacji akademickiej „Astrea”, jej sekretarzem w roku akademickim 1931/32 i wiceprezesem w 1932/33.