Typowe siedlisko kangura olbrzymiego to otwarte tereny lesiste i trawiaste, ze stosunkowo dużymi opadami deszczów, ale coraz częściej spotykany jest na terenach półpustynnych, gdzie został zepchnięty na skutek rozwoju gospodarki człowiekaAbstrakt: Terence J. Dawson et al. Water use and the thermoregulatory behaviour of kangaroos in arid regions: insights into the colonisation of arid rangelands in Australia by the Eastern Grey Kangaroo (Macropus giganteus), Journal of Comparative Physiology B: Biochemical, Systemic, and Environmental Physiology, Springer Berlin / Heidelberg (en).
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) samic 95,8–185,7 cm, samców 97,2–230,2 cm, długość ogona samic 44,6–84,2 cm, samców 43–109 cm; masa ciała samic 17–42 kg, samców 19–90 kg. Z typową dla kangurowatych sylwetką – mała głowa, duże uszy, krótkie przednie i długie tylne kończyny – całkowicie wyprostowany osiąga ponad 2 metry.
Ciało pokrywa gładka, miękka i gęsta sierść koloru szarobrunatnego, część brzuszna, nogi i spodnia część ogona są jaśniejsze, na części twarzowej mogą miejscami występować siwe włosy. Kangury olbrzymie z terenów położonych bliżej wybrzeży mają jaśniejsze futro niż w głębi lądu, natomiast na południu kontynentu i w Tasmanii mają futro dłuższe.