Później służył jako instruktor pilotażu samolotów F-4H w 121 eskadrze myśliwców (Fighter Squadron 121), a następnie w 96 eskadrze myśliwców (Fighter Squadron 96), stacjonujących w bazie lotniczej Miramar (NAS Miramar) w Kalifornii.
W maju 1961 został zwycięzcą wyścigu lotniczego z Los Angeles do Nowego Jorku, ustanawiając nowy rekord przelotu transkontynentalnego wynoszący 2 godziny i 47 minut oraz jednocześnie – rekord prędkości: 1 399,71 km na godzinę (869,74 mil na godzinę).
Ukończył Podyplomową Szkołę Marynarki Wojennej (Naval Postgraduate School) w kalifornijskim Monterey.
Wylatał ponad 4500 godzin, z czego na samolotach odrzutowych 3500.
1 stycznia 1972 opuścił szeregi Marynarki Wojennej, przechodząc w stan spoczynku.
Kariera astronauty 18 października 1963 został zakwalifikowany przez NASA do trzeciej grupy astronautów amerykańskich (). Przygotowywał się do lotów na statkach kosmicznych w ramach programów Gemini i Apollo. Podczas dwóch misji kosmicznych spędził w kosmosie ponad 13 dni. Dwukrotnie odbył spacery kosmiczne (EVA), trwające w sumie dwie godziny i 41 minut. 1 stycznia 1972 odszedł z NASA, kończąc jednocześnie służbę w US Navy.